Gastenboek
Bij narcisten dacht ik vroeger aan mensen als Hitler, mensen zonder gevoel en geweten.
Toen een psychologe mij zei dat mijn partner een narcist was, dacht ik: "nee, dit kan niet, niet de man waarvan ik houd". Ik vond zijn gedrag soms egocentrisch en zijn op- en aanmerkingen kwamen keihard binnen. Maar als kind had ik altijd al te horen gekregen dat ik zoveel huilde en zo overgevoelig was dat ik het voor lief nam.
Ik heb zo vaak gehoord dat het aan mij lag, dat ik labiel was, niet spoorde dat ik het ging geloven.
Ook toen hij me genadeloos inruilde voor iemand die hij een paar uur kende veranderde daar niet veel aan. Ik was niet goed, hij was al meer dan de helft van onze relatie ongelukkig met mij. Hij was geen vreemdganger, hij was geen loser.
Hierna ben ik gaan lezen over narcisme en alle kwartjes vielen op zijn plaats. Bijna alles wat ik las had ik meegemaakt. Toch bleef er ongeloof. Ongeloof dat hij dit allemaal met mij had gedaan en dat ik het had laten gebeuren. Of lag het toch aan mij? Was ik uiteindelijk de narcist of spoorde ik toch niet?
Ik kwam er niet uit.
Ik ben gaan speuren op het internet en kwam de praktijk van Petra tegen. Gespecialiseerd in het loskomen van een narcistische partner. Dat sprak me heel erg aan.
Na de eerste sessie had ik zo mijn vraagtekens, maar ik ben heel blij dat ik ben doorgegaan.
Ik heb heel veel over mezelf geleerd. Wat waren terugkomende valkuilen in mijn leven? Hoe kan ik hier beter mee omgaan? Soms heftig, maar wel herkenbaar.
2 jaar na het stranden van mijn relatie kan ik zeggen dat ik beter in mijn vel zit. Ik kan weer genieten van dingen doen, voor het eerst in 2 jaar een paar dagen naar het buitenland gedurfd.
Ik weet nu dat ik de sterke persoon binnen mijn relatie was en niet hij. Ik ben trots op wat ik zelfstandig heb bereikt. Vroeger had ik nooit kunnen denken dat ik het "alleen" zou redden.
Ik heb een huis gekocht, ik heb lieve vrienden bij wie ik mag zijn wie ik ben, ik ben gezond en heb een baan. Wat wil een mens nog meer?
Via vrienden hoor ik dat de relatie van mijn ex-partner gestrand is en dat hij de klok terug wil draaien.
Maar ik hoor ook dat hij zijn versie van het hele verhaal vertelt, zonder verantwoording te nemen voor zijn eigen gedrag. Ook in de relatie met die andere vrouw lag alles aan haar.
Ik mis hem nog steeds, maar dan de leuke dingen die we samen deden. Hij heeft me zo hard laten vallen, wat hij niet zo ervaarde, dat er geen weg terug is.
Petra, heel erg bedankt en ik hoop dat nog veel mensen de weg naar jouw praktijk weten te vinden. Ze zijn het waard!